Υπόθεση Κεφαλονιάς (Μυρτώ): όταν μια ολόκληρη Κοινωνία δεν κάνει την αυτοκριτική της

Για το θάνατο της 19 ετών φοιτήτριας Μυρτούς, έγραψαν και είπαν πολλοί.

Η συζήτηση περιορίζεται σε κουτσομπολίστικες αναλύσεις περί της άτυχης 19χρονης, περί των τριών νεαρών που βρέθηκε μαζί τους πριν το μοιραίο, περί του 66χρονου αγνώστου που συνομίλησε πριν το τέλος, περί των δηλώσεων των δικηγόρων αν υπήρχαν ή όχι ιατροί στο νοσοκομείο που την πήγαν, περί του video που δείχνει τους νεαρούς να την πετάνε στο δρόμο.

Όλα τα παραπάνω είναι θέματα που θα αναλύσει και θα μελετήσει η αστυνομία. Όποιος άλλος το κάνει τώρα, που ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα, στοχεύει αποκλειστικά στο κουτσομπολιό και στις εντυπώσεις.

Προσωπικώς, θεωρώ πως η συγκεκριμένη ιστορία θα μπορούσε να δώσει το έναυσμα για πολύ πιο σοβαρές αναλύσεις και συζητήσεις, που θα είχαν όντως κάτι ουσιαστικότερο να προσφέρουν από απλό κουτσομπολιό.

Θα μπορούσαμε, με αφορμή την συγκεκριμένη ιστορία, να κάνουμε μια ευρύτερη συζήτηση περί της Παιδείας που διδάσκει η σημερινή Κοινωνία στα παιδιά της.

Για παράδειγμα, τι είδους Παιδεία διδάχθηκαν οι τρεις νεαροί που αποφάσισαν να μεταφέρουν την νεκρή Μυρτώ από το διαμέρισμα και να την πετάξουν στον δρόμο; Ποια έλλειψη Γνώσης, ποια έλλειψη Αντίληψης της διαφοράς του Καλού με το Κακό, κυριάρχησαν και τους οδήγησαν σε αυτή την επιλογή;

Τι είδους Παιδεία έλαβε αυτή η κοπέλα; Που στα 19 της χρόνια, επιλέγει να προβάλει τον εαυτό της στα social media με αυτή την εικόνα;

Τι είδους πρότυπα προβάλλουν τα Μέσα Ενημέρωσης και τα Μέσα Κοινωνικών Δικτύων στα νέα παιδιά;

Η οικογένεια, φέρει η όχι ευθύνη για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών; Φέρει ή όχι ευθύνη ο γονέας, αν το παιδί του επιλέγει (όχι αναγκάζεται, αλλά επιλέγει) να πουλήσει το κορμί του, ή αν το παιδί του επιλέξει να εγκληματήσει;

Φέρει ή όχι ευθύνη το σχολείο, αν το παιδί δεν μπορεί να αποκτήσει Αξιοπρέπεια ή Σεβασμό στον συνάνθρωπο; Είναι υποχρέωση του σχολείου, να διαπαιδαγωγεί το παιδί να έχει σεβασμό στον συνάνθρωπο;

Μια νεαρή κοπέλα, επιλέγει αυτοβούλως, να πουλήσει το κορμί της, για εφήμερη δημοσιότητα, για μια εύπλαστη δημοφιλία. Ξεπουλά την αξιοπρέπειά της, εις το όνομα μια ψευδαίσθησης ‘’ανεξαρτησίας’’ που εκπορεύεται από τα σκοτεινότερα καμουφλαρισμένα σχέδια ανθρώπων τύπου Epstein.

Ένας νεαρός, επιλέγει να προβάλλει ένα προφίλ νταή, που του προσφέρει μια ψευδή πεποίθηση περί ‘’αντριλίκι’’, αλλά την στιγμή που πρέπει όντως να δείξει αν όντως μπορεί να σταθεί ορθά στο ρόλο του Άντρα, αυτός επιλέγει να κρυφτεί ως κοριτσάκι πίσω από την φούστα της μάνας του.

Δύο γονείς, που ζούνε σε οδύνη για τον χαμό της κόρης τους, όταν την έβλεπαν σε τόσο μικρή ηλικία να επιδεικνύει προς πώληση το κορμί της, χωρίς Αξιοπρέπεια και χωρίς Ντροπή, Αξίες που όφειλαν οι ίδιοι να μεταφέρουν στο παιδί τους. Προσπαθούν να καλύψουν τις δικές τους Ευθύνες για την μηδενική διαπαιδαγώγηση που πρόσφεραν στο παιδί τους, για Αξίες όπως Αξιοπρέπεια, Αυτοσεβασμός και Υπερηφάνεια, με την οδύνη του χαμού του.

Κάποιοι άλλοι γονείς, που στην προσπάθεια να καλύψουν την εγκληματική συμπεριφορά των αγοριών τους, στρουθοκαμηλίζουν για την δική τους αμέλεια και ΕΥΘΥΝΗ να τους διδάξουν Σεβασμό στην ζωή και Ανθρώπινη συμπεριφορά.

Και μια Κοινωνία, που για να αποφύγει την αυτοκριτική της, πάνω στην δική της ΕΥΘΥΝΗ για την έλλειψη διαπαιδαγώγησης διαχρονικών Αξιών και Αρχών που γέννησε αυτός ο τόπος, όπως η Αξιοπρέπεια, όπως ο Σεβασμός, όπως ο Ανθρωπισμός, όπως η Αλληλεγγύη, επιλέγει να σφυρίξει αδιάφορα. Μια Κοινωνία, που φοβούμενη μην αποκαλυφθεί τελικά πως η ίδια ΕΠΙΛΕΓΕΙ να μετατρέψει τα παιδιά της σε πόρνους και πόρνες, που να ξεπουλάνε το κορμί τους σε ανώμαλους παιδεραστές, προσπαθεί να υποβαθμίσει μια τέτοια ιστορία, αρνούμενη να κάνει σοβαρή συζήτηση επί του θέματος.